Lapis

Jedyne co mnie jeszcze obchodzi to lapis
Każde twoje słowo to dla mnie po prostu napis
We wszystkim już widzę znaki, jak
Jak ci się coś nie podoba to możesz mnie zabić
1 Zwrotka
Gówno jest tak głupie, że muszę się przejść i przejąć sobą
Widzę się potrójnie bo przedawkowałem gameboy color
Wytłumaczę się w trumnie z tego czego teraz nie chcę
Byłem skręcony jak słupeł rozwiązuję w nieskończoność
Mam przepisy bhp, jeden z nich to nie bujać się z chamem, rozwiązuję patern
Taki długi mógłby być programem w mojej głowie
Wszystko to pozalewane impresjami pustki
Męczy mnie coś, lecz to nie chujowy widok
Moję hoes mają lepsze wykształcenie niż twój idol
Wow, niech mnie ktoś zawoła na epilog
Widzę ich cierpliwość w mówieniu na desperację miłość
Kurwa mać chciałem tylko na chwilę się uznać sam
Za coś co jest ważne, a już za mną stoją tłumy pał
U mnie jakiś czas już gruba tundra albo
Jak się do mnie za coś spruwa prukwa to jej piszę pa
życiową radość
Potem ktoś ci puszcza kit, że jestem psychopatą
Jak szklanka jest pusta to idź oddaj ją polakom
Wleją pół, następnie ci oddadzą i znowu ukradną
Żyję tylko żeby wkurwiać motłoch
Binarna redukcja wówczas osiąga widoczność
Wszystkich was i tak ojebie Moloch
Zamknij twarz, idź do przodu i bądź dobrą porcją
Jedyne co mnie jeszcze obchodzi to lapis
Każde twoje słowo to dla mnie po prostu napis
We wszystkim już widzę znaki, jak
Jak ci się coś nie podoba to możesz mnie zabić
2 Zwrotka
Czuję się fałszywie jak atrapa ale to taki banał że nie wiem gdzie tu jest
strata
Czuję się prawdziwie jak blok światła, nie wierz jak ci mówi pała,
że umrze za brata
Czuję się fałszywie jak atrapa ale to taki banał że nie wiem gdzie tu jest
strata
Czuję się prawdziwie jak blok światła, nie wierz jak ci mówi pała,
że umrze za brata
Bo pizdą jest i nie mówi prawdy wcale
Nawet już litość nie bierze mnie jak strach i żale
Oni w chuj myślą chyba, że jestem Parsifalem
Chcą mnie rozliczyć, jako jedyny z matmy zdałem
Ups, duszę się, ona zakłada mi
Ludzi fake masz, a oni mają fake glock
stoi ludzkie ścierwo
W muzyce nie ma miejsca na przeciętność