Ghande Mani

جان منی، جان منی، جان من
آن منی، آن منی، آن من
شاه منی، لایق سودای من
قند منی، لایق دندان من
نور منی، باش در این چشم من
چشم من و چشمه‌ی حیوان من
گل چو تو را دید به سوسن بگفت
سرو من آمد به گلستان من
از دو پراکنده تو چونی بگو
زلف تو حال پریشان من
دست فشان مست کجا می‌روی
پیش من آ ای گل خندان من
ای رسن زلف تو پابند من
چاه زنخدان تو زندان من