Sefil

Başka hayat benim dersin, içinden çıkamazsan
Kaçmak hata deyip kendin, direnceni sıradan bak
Hayatın senin bir nevi korkarsın tabi
Parasız gezinip değiş, koşçaktın hani
Netice çok kötü diyerek bütün herşeyi salmışın sen
Emin ol depresifken dağıtırsın herşeyi
Senin de zor günlerin geçer hayatın gereği
Metin ol iyileşmicek bende kaçmıştım sen gibi
Geçmiyo bak, geçmiyo laan!
Sürekli aynı şeyler, güç verir sandım bende
Gün geldi actım evde, bekliyom daha
Bekliyom lan, üstelik yalnız hepten
Üstelik dağınık hemde, lütfen bir yardım gelse
Gelmiyo bak gelmiyo lan O Yardım eli kimseden
Zor artık derdim, istesem boşlardım gerçi içmeden
Geçmiyosa ben bilmiyom içmediğimden
Gitmediğimden beklediğimden kendimim ben
Bu haldeyim ben
Düşünmücem sonumu üzüldüğümden olurum
Doğru güttüğüm yolun hüznü engel
Oluru şimdi yok, artık yok
Bu yüzden bilmiyom moruk
Bu benle ilgili ben hissediyom çoğunu!
Hergün biraz daha fazla battım dibe
Kurtuluşu yok ki zaten kaçsam bikez
Belki doğrusudur böylesi kimbilir
Neyse ki atlattım derim
Kendimi kandıran benim yıllardır bi vazgeçmedim
Yapmak için zamanın vardı şimdi yok
Başka bi iş kasarsın artık riskli oo
Önceden isteğin vardı, rutinden uzak hayatın
Ölmemeyip isteyip artık bu işe uzak ol
Susan ol tarafsız, bi sadık ol bi sakin ol
Tuaf çok hayatın bianlık hoş ki harbi zor
Hayaller kurarken sen peşinden koş dicekler çok
Ama sen koşarken de yetişçekken isterler boş
Oldugunun farkına var sefil, halbuki
Öyle birşey yoktu değilmi koştuğunda?
Yorgunluğun arttığında çekil
Bak bu iş böyle gitmez, zorlu yeri olgunluğunda
Bahsederler şöyle böyle, emin ol dinlesen de kötü
Dinlemezsen çözüm ölüm, yap demezler önce düşün
Ertelersen öbür günün bedbaht sürekli kaybedersin
Vazgeçipte
Özünden uzak!