Atalet

Kararım kesin, yardım eli beklemiycem
Artık endişemi kabullendim, geçmiş günlerimden
Tecrübeli, gibi düşünsemde tam olarak değil
Ona yakın, «yüzde altmış» desem; o biraz daha iyi
Ama genede, şüphelerim tetiklerken kaygımı
Daha sade zihin vede korkusuzluk arzularım
Hayattan, sonuç belli kurtaramam paçayı
Aksi halde inan bana, kaçamazsam yanarım
Bi düşün! On yedi’de bölünürken uykuların
«Yirmi yedi nasıl olur? Naparım ben?» korkusuyla
Zevk aldığım hiç bişey yok, bu dinlediğin de alışkanlık
Ölmediğimden kaydediyom, üzgün vede amaçsızca
Kızmasın, bana dair beklentisi olan varsa
Çünkü, hiç bi' zaman söz vermedim hatta
Hep kaçamak cevaplarla geçiştirdim olayları
Anla! Bu halim çok duyarsız anla
Konu kilit bu iş benle ilgiliyken tamamen hem
Kim bilir, sakladığım bişeyler de vardır hala
Tedavisi ilaç değil, kutu kutu çekmecemde
Ölmedikçe geçmicek bu, ölmüyom ben zorlasamda
Kimsesiz, daha zor ama dahi naif bi' hayatı
Yaşıyom, evrenin bi' oyunu bu baktığımda
Eşit seçenekli, kimsenin bilmediği
Tahmin bile etmeden, izlediği, gizemli bi' sona
Gidişini, süslüyo bu küçük mutluluklar
Alışveriş, keza tatlı soslu parçacıklar
Hiçte bile, bulaşmadım deyip kandırırsam
Tükür bana, bu raddeden sonra arınamam
«Neden?» dersen, haklı bulduğum, sebeplerim var
Kaygılarım nüksederken sabit kalamam
Kafa dağıtmam gerek, ütopyana, dahi olup
Dünya benden büyük, bu seferlik unutcam bunu
Kendi çözümüm, yapmam gerek varmış gibi gücüm
Başka türlü, düzelmiyo kaçıp kendim gördüm
Ölüm tek yol, en azından kendim için
Bi' gün duyduğunda bunu Milis yapmış dersin
Konu kilit bu iş benle ilgiliyken tamamen hem
Kim bilir, sakladığım bişeyler de vardır hala
Tedavisi ilaç değil, kutu kutu çekmecemde
Ölmedikçe geçmicek bu, ölmüyom ben zorlasamda
Gerçekleri saklamıyom bilmediğin şeyler
Üstesinden gelmek için, direttim ben dersem eğer
Bi' önceki ne inanmayan pas geçicek bunu ama
İnanan da benden değil tanıdıklar sahte