Nakama

Moja była była fajna, taka szybka, szybko znikła, ej
Poszła sobie kurwa w siną dal
Zostawiłem jej krzyż na drogę, światełko co miga
Ona mi ten pierdolony żal, hmmmmm
Ona mi tabletki i te bletki, te sklejone rzęski
Od łez, ja nie jestem miękki, nie nie nie
Ale wymiękłem razy setki
Pijąc setki z tej manierki, przed ołtarzem
Składając przysięgi, ej
Wymiękam też dziś znów, ta Pani pozbawia mnie słów
Zwala mnie z nóg, Księżniczka z innych snów
Motylku, ja próbuję tylko żyć se tu
Zrozum już (x2)
Ja troszkę lwem, a czasem jak gąbka
Wchłaniam każde słowo, także ryczę i wsiąkam
Czasem płynę, bo można, i krzyczę, bo można
Czasem dusza ulotna, a czasem te 21 gram jak tona
Czasem te 21 gram to tona (x3)
A czasem tonę, bo przecież można
Wszystko już tu można
Każda chwila tu ulotna jak dusza
Pozbawiona chęci by sprostać
Czekająca na kres końca
Od poniedziałku do piątku to ja sam nie wiem kim jestem
Pracuję, bo można i muszę
W weekendy nadrabiam lirycznie, aż masz dreszcze na skórze
A Ty mi wmawiasz, że nadal mam duszę
200 godzin tu rozmów, a myśli już z 1000
Czasem pozbawiasz mnie tych myśli, które tak swobodnie tutaj płyną
I może nie wiem czym jest miłość
Ale jak miałbym kogoś wybrać to przyjdź i bądź
Nie znikaj, nie idź stąd!
I zostań w moim sercu już na zawsze
Przez delikatny blur na Twoje piękno patrzę
A jesli nie na zawsze, to zostań chociaż na chwilę
Chociaż nie chcę Cię zmuszać, to w klatce będzie milej
Albo mi lej tą nieprawdę która jest między wierszami pisana
Mówisz ja jak Werter, Ty jak kto, Lotta czy Yennefer, mała?
Ty jak kto, Lotta czy Ciri — mała?
Orzeł, reszka — wybierz Wersal
Nakama, chociaż jest to właśnie ta bolesna dla mnie prawda
Bo chciałbym Cię rozkochać, nie stroi mi gitara
Moje instrumenty myśli grają tylko d-moll smutnie
Akord trzasku tej symfonii pod stopami jak śnieg, kruchy
Jest okrutnie zimno wokół nas
Rozbijam lustro, Eredina czas
I gonimy się razem gdzieś tam, palcami błądząc po widnokręgu
Czy kiedyś nadejdzie ten czas pozbawiony lęku
Czy nadszedł właśnie teraz, kiedy miałem Cię przez chwilę obok
Czy minął on już jak klęska największych wrogów
Insynuuje kłamstwa, bo everybody lies
Brak mi tej inteligencji, ale w sumie inż. in house
Może nawet Dr. Heart, zbyt szybko czas naprawił rust
Dla mnie nie ma nas, obracam się w pile of ashes
Jak Fenix z popiołów, ukłon w stronę demonów