Yokum

Yükselmek alçalmaktan zor keke, deme sakın «Hiç yere düşmem»
Yüz vermek göt vermekten kötü bazen hep astarı ister
Baslara tizler karışır, gece gündüzü reddedemez gene bekler
Ömründen ömür satar birbirine bu sokakta genç kelebekler
Yaslara doy, «Elleri kolları taşların altına koy» dedi
Her boku gördüm ölüm yaşam hastalık giden hiç geri dönmedi
Ben suyu paylaştım kancıklar ekmeği bir kere bölmedi
Ölmedim açlıktan, ukumu bölmedim vicdanım kuş gibi
Soğuk bi' duş gibi, gerçekler Antarktika’da bi' kış günü
Yanaşma git geri, sevgiler de yalandan hep üstün körü
Şapkayı at gör keli, insan dediğin şeytanın en has dölü
Yaslanıp arkama yaşlanıyom', dinliyom' hiç sikimde değil sonu
Yokum varım, açım tokum, çokum azım
Nihayetinde insanoğluyum, üç gün yanlışsa bir gün doğruyum
Yokum varım, açım tokum, çokum azım
Nihayetinde insanoğluyum, üç gün yanlışsa bir gün doğruyum
Yok yere doğdu bu insanlar, kirletiverdi bu insanlık
Gelip her yeri sardı bu kindarlar, bütün her şeye sahip oluruz sandık
Gözleri görünen timsahlar var, düşmeni kolladı simsarlar
Çalıp her şeyi Allah’a ısmarladılar, kanar mıyım sana, hiç sanmam
Ödedik her şeyi bedel diye, sormadı kimse bu neden diye
Giydik nefreti kefen diye, bunalıma girip aldığım nefes niye?
Kendine son kez dilek dile, bilek büker bu renk
Sinek bile bizden daha özgür, kendine gel
Dönüşmen zaman almaz hiç beyazdan kire
Bu bataklıkta sıkıntıya doğmuşum gibi
Meğer her boku kendime sormuşum
Her sene on yaş atıp bütün kavgalara doyup
Sanki bütün güzel hayalleri boğmuşum
Yokum varım, açım tokum, çokum azım
Nihayetinde insanoğluyum, üç gün yanlışsa bir gün doğruyum
Yokum varım, açım tokum, çokum azım
Nihayetinde insanoğluyum, üç gün yanlışsa bir gün doğruyum