Innst i øyra

Heilt innst I yra der sit ein kar,
Plusseleg so kviska’n tanka eg ikkji har.
Han erta og stikk med ein liten tein,
Og sigji at livet arelein.
Koss kunn me greie snu?
Her 're urd bu,
Men det skjna 'kji du.
Han pirka rundt med ei krokut sneis
Og ropa: Idiot, no gare allting skeis!
'ru dum som ein dalasau?
Ska’ru vime p som no te 'ru ligg der dau?
Koss kunn me greie snu?
Her 're urd bu,
Men det skjna 'kji du.
Eg stappa bommull inni kjaften p’n,
Og fekk eg tak I’n, so skull eg fan me kl’n.
Men han har rett, og det veit’n godt.
Han let seg 'kji stane t ein bommullsdott.
Koss kunn me greie snu?
Her 're urd bu,
Men det skjna 'kji du.
No m’re snart skje ei forandring her.
Eg vil ha ut den kroppen der!
Koss kunn me greie snu?
Her 're urd bu,
Men det skjna 'kji du.