Mas, Mas

D va eg og ho Hildegunn ved vatnet I lag.
D va varmt og flugut ein summarsdag.
Ho har det med di at ho sttt ska masa
Der eg gjikk fyri gjikk ho ette og vasa.
Remja og peip kor eg hadde gjort t sekken.
Eg skreik te svar burtved Klvsteinsbekken:
Ja, ja, ja — m’ru gje’re
Mas, mas, d knapt noko anna!
Slutta 'ru 'kji, bi eg kok forbanna!
D me kommo uppatt skull' eg steikji ein fisk
Eg va ganske svolten, et for lite te bisk.
Ho Hildegunn bledde I ukeble
Men so skreik ho I: Neimen Gudd, slik ve.
Ha I meir smare, og vent ei stund med rumma.
Eg skreik te svar der eg stod og brumma:
Jau, fisken smakte, d va 'kji d,
Men det vre godt med lite kaffi med.
Eg kokte kaffi og serverte so blidt,
Men ho Hildegunn ho skreik inni yra mitt:
Kaffi’n va veik, du m nok mala p att.
Eg skreik te svar: Ska ru no ta te att!