Den finast eg veit

Dæ æ jaddi me rart koss det kan gå te
Tenk at du går i lag med meg
Og om det blæs kalt, æ eg varm og heit
For du æ den finast eg veit
I granskande skin frå ei gatelykt
Æ 'kji alt like trygt
Og spør du meg no, bi eg heilt i beit:
Koffår den finast eg veit?
Men når dyna varmar kring oss båe to
I mørke natta
Ska eg kviske i øyra ditt og svara på
Koffår du æ den finast eg veit
Kor eg henta alt motet frå
Kan 'kji eg forstå
Men ein ting veit eg klart og greit:
At du æ den finast eg veit
Nei, at eg skulde ha slik tur, det æ 'kji te å tru!
Når alt va slutt, og eg skull gå, ved døra der stod du!