Derdimi Nereye Dökem

Cehennem olsa da koş peşimden
Kap'şona saklanmış içine çekip izliyor en tepesinden mevzuyu tecrübesinden
Ağır yaralı, daimi kaderlerin mottosu kader olmuş
Popülist acılarıysa pek havalı
Mevzular ilginç hale büründü ve bense bi' saf tuttum
Çok fiyakalı anneme sordum neden böyle diye tarumar bi' cevap aldım
Sarkastik biraz dramatik olur mu bilmem, uzağım kinden
Fütürist minval derdimi dökersem Marmara kurur
Bi' girdap olurum hepinizi yutmak için
Tinsel cenderenize çığ gibi çökmek tek gerçeğim
Ruhsuzca, sürekli koşamam ki, ölümle aram hep iyi
Buralar fazlasıyla soğuk aslında
Kirli bir ses ve de güneş keskin
Gazetenin üçüncü sayfasında tekzip
Ağır bedeller, yerimde sayamam ki
Yaşamla aram kötü
Çıkmak bu boşluktan yegane direnişim (Ah!)
Ya! Rahatını kaçıran düşünceler var kafanın içinde
Karanlık hep gözünün önünde, yakalandın her seferinde
Sıkıldın artık geciken sonunu da ertelemekten
Aynı senaryoya tekrar tekrar yaşamak denir mi?
Kafanın içinde ki sesler çok, saçlarına düşmüş ak
Seninki başlamadan kaybetmek
Başka bir yol bulma ümidiyle günlerini tüket
Pişmanlıklar biriktirip tüm umudu karart (Ah!)
Yoruldum artık istiyorum ki bu sonuncu olsun
Toprağın altına girsem dahil unutmam için on bin yıl var!
Bekleyemem ki ben on gün daha
Elimde son bir şans
Her şeyi kurtarmak için savaşmam gerekiyor benim de son bir kez
Çabaladıkça daha dibe tüm hislerini körelt
Bir tek ben yaşıyorum Judas’ın öptüğü
Bana yabancı yeryüzü, çiçekler açmadan geber
Zamanın dolmadan yürü