Bergen

Neysen osun aynadakine gül biraz
Derttir adı bu kafana kamp kuran bi' cinnetin fragmanıydı bu sene
Morg başında sabahlamak, yalnızlık ve hiçlik
Sabaha kadar içtim
Kafamı toplamam gerekti aksi halde duvara vurma isteğim ağır basan tarafta
Sana en güzel taraftar benim
Marşlarımda küfür yok, beton bloklarda yankı yapan en güzide ses senindi
Oralar tekin değildi, soğuk bu toprak altı
Metaforlarım belirsiz, ilerde düşünürüz
Hangi kitaba tutunduysam şimdi yastık altı
Burada geçti varsa eğer cennetinde öpüşürüz
Metrolar ve vapurlar, kalabalık ve gürültü
Dertli şarkılarla aram fazlasıyla iyiydi
Saçlarının gölgesinde dudaklarına eğildim
Rüyaymış kalkıp sonrasında dedim ki:
Belki bi' gün sizle buluş'caz, eski bir fotoğraf karesi gibi
Bir odanın içine tek tek doluş'caz, tıpkı eski günlerdeki gibi
Belki bi' gün sizle buluş'caz, eski bir fotoğraf karesi gibi
Bir odanın içine tek tek doluş'caz, tıpkı eski günlerdeki gibi
O eski hatıralar çürüdüğüm bir dehliz
Göğsünün tam ortasında zamansız bir acı
İçmek çözümsüz bırakmak için birebir
Her sabah yeniden çabalamak zorunda olmak baydı
İnfial yaratır adını duyman
Öfkeyle dişlerini sıkmak
Umudu kalmayanlar bilir, karanlıkta iyi
Şahsen gidecek bir yerin yoksa yürümek fazlasıyla beter
Mağlubiyet alışkanlık, hangi takımı tutsak yenildik
Kimi zaman düşündük yanarsak mı ışık olurduk?
Belki seni bulurduk orda, yanında Bergen
Yine de gider miydik burdan?
Vazgeçilmez lanetinle yaşlan
Düşünmekten yoruldukça uyu
İnanmaktan vazgeçince sarhoş
Savaşmaktan vazgeçince öldü
Belki bi' gün sizle buluş'caz, eski bir fotoğraf karesi gibi
Bir odanın içine tek tek doluş'caz, tıpkı eski günlerdeki gibi
Belki bi' gün sizle buluş'caz, eski bir fotoğraf karesi gibi
Bir odanın içine tek tek doluş'caz, tıpkı eski günlerdeki gibi