Audèths

Aciu que sò, seiguda en mèn fautulh mentre les veigui volar
M’ei igual a on vagen a parar, vieràn de nets a dromir
Eth mèn cap, eth milhor des nins que jamès agen pogut trapar
Era patz que tant demane tanta gent, de còp, semble qu’a arribat
Tan lèu è vist que non me pogui equivocar
Que vire eth mon igual qu’es nòsti caps
Cada vèrs un audèth, cada audèth hèt un vèrs
Laguens des nòsti caps!
Coma era aigua que s’escor e non demane qué i aurà mès enlà
De nau voi desvelhar en un prat e sense ròba e a plaser, caminar
Formen part deth mèn entorn es ores que hí a pèrder damb tu
Eth temps non pare d’auançar e auem es uassi banhats ena pòur de qu’un bon dia
acabe tot!
Acabe tot…
Laguens des nòsti caps!
Eth sòn cant, eth major plaser que jamès aja pogut trapar!
Eth mèn cap, eth milhor des nins que jamès agen pogut trapar!
Eth sòn cant, eth major plaser que jamès aja pogut trapar!
Eth mèn cap, eth milhor des nins que jamès agen pogut trapar!