Saat Dört... Yoksun

Saat dört, yoksun
Saat beş, yok
Altı, yedi, ertesi gün, daha ertesi
Saat dört, yoksun
Saat beş, yok
Altı, yedi, ertesi gün, daha ertesi
Ve belki kim bilir?
Kitap okurum
İçinde sen varsın
Şarkı dinlerim içinde sen
Oturdum ekmeğimi yerim
Karşımda sen oturursun
Çalışırım, karşımda sen
Oturdum ekmeğimi yerim
Karşımda sen oturursun
Çalışırım, karşımda sen
En güzel deniz
Henüz gidilmemiş olandır
En güzel çocuk
Henüz büyümedi
Büyümedi
En güzel günlerimiz
Henüz yaşamadıklarımız
Ve sana söylemk
İstediğim en güzel söz
En güzl söz
Henüz söylememiş olduğum sözdür
Olduğum sözdür
O şimdi ne yapıyor?
Şu anda şimdi, şimdi
Evde mi, sokakta mı?
Çalışıyor mu, uzanmış mı, ayakta mı?
Kolunu kaldırmış olabilir, hey gülüm
Beyaz kalın bileğini nasıl da çırçıplak eder bu hareketi
O şimdi ne yapıyor
Şu anda şimdi, şimdi
Belki dizinde bir kedi yavrusu var, okşuyor
Belki de yürüyordur, adımını atmak üzeredir
Her kara günümde onu bana tıpış tıpış getiren sevgili canımın içi ayaklar
Ve ne düşünüyor, beni mi?
Yoksa ne bileyim
Fasulyenin neden bir türlü pişmediğini mi?
Yahut insanların çoğunun neden böyle bedbaht olduğunu mu?
O şimdi ne düşünüyor
Şu anda şimdi, şimdi
Saat dört, yoksun
Saat beş, yok
Altı, yedi, ertesi gün
Daha ertesi
Saat dört, yoksun
Saat beş, yok
Altı, yedi, ertesi gün
Daha ertesi
Ve belki kim bilir?
Kim bilir?