Пішы

Пiшы,
пра болесьцi
жыцьця свайго
пішы,
пра глум i зьдзек —
ярэмнае мадзеньне,
пра трутны хлеб,
пра слоў каменьнi…
пішы…
Пішы,
Як брат няволiць брата,
Пішы,
як раб багомiць ката,
пра стогн душы
Ня словамi,
ня чорнаю сьлязой
а нэрвамi, крывёй,
узрыгамi душы
Сябе распнi
на крыжу мук,
надзеi спапялi,
ачысьцi сэрца
у агнi
цярпеньня,
усiх багоў i стодаў,
акром мiласьцi к народу,
ты пакрышы, ты пакрышы!
журбой сiротнаю,
сардэчнаю тугой,
мiлуючай душой,
зямлi апарамi
i чарамi
мiнуўшчыны
свой твор вяршы,
сьлязьмi душы,
сьлязьмі душы
пішы,
пішы,
пiшы!