Cirkels

Klein, klein Celleke, moederziel alleen
Drijvend in een zwart gat, met water om u heen
Buiten kijken ze vol verwachting uit naar uw gebleit;
Zo van: «Heeft 'm al een hart of is het nog geen tijd?»
Ge moet delen en delen zonder te weten wat ge deelt
En met wie —
Ge hebt zelfs de fucking wereld niet gezien
Oh manneke… Als ge wist waar ge terechtkomt
Celleke serieus, maakt dat ge wegkomt
Ge zit hier als ne slaaf te kopiëren
Zonder reden, ge kunt het niet eens lezen
Ge weet niet wat er staat, maar het staat al wel geschreven:
De kleur van uw haar, de kwalen van uw leven
Ge weet niet wat ne mens is, maar dat wordt ge later
Ge weet niet wie uw moeder is, laat staan uw vader
Ge weet niet wat geluk is en ge zult het nooit weten
Een leven om te vergeten
Wij zijn cirkels in de tijd
We blijven doen wat dat we doen
Als kleine cirkels in ne strijd
Maar altijd gaat die lus terug toe
Ge draagt een last, te zwaar om te torsen
Ge zijt een halfleeg glas, gemaakt om te morsen
Generaties depressie in uw bloed
En allebei uw ouders zijn maar half opgevoed, dus…
Ge zult zien wat er gebeurt:
Alles wat ge meemaakt en ziet in uw jeugd
Elk voorbeeld van hoe ge niet wilt zijn, jongen
't Zal zich allemaal nestelen in uw brein, jongen
En gij zult zeggen dat ge 't anders doet
Alles wat uw mama zei dat was niet goed
En alles wat uw vader deed was een flop
Maar ge zult het allemaal opnieuw doen, da’s uw lot
Klein, klein Celleke, moederziel alleen
Drijvend in een zwart gat, met glazen om u heen
Buiten kijken ze vol verachting neer op uw gebleit:
«Die kerel heeft geen hart, dat wisten we altijd»
Wij zijn cirkels in de tijd
We blijven doen wat dat we doen
Als kleine cirkels in ne strijd
Maar altijd gaat die lus terug toe