Дарога

З высі сыплецца мяккі сьнег,
Фурман сонны ўскрыкнуў ліха,
Бомаў звонкіх разьнёсься сьмех,
Даль устрывожыў і… ціха, ціха…
Што маўчыш, скажы, дарога?
Рытмам рваным пульсуеш мне кроў.
Бачыш жыцьця, агнёў многа
Сярод сьнегам засланых двароў.
Там ўдалі курацца трубы,
Белы дым гоніць ўвысь, гоніць вон.
Я іду… усьміхаецца люба
Даль чырвоным сьветам вакон.
Сьпявай, вецер, пра хор ля машын,
Пра вясёлы разьбег шасьцярон,
У вечар сіні, у такой цішы
На дарозе бы нешта сьцярог.
Што маўчыш, скажы, дарога?
Кроў ня стыне — кіпіць у жылах кроў!
Глянь!.. жыцьця, агнёў многа
Сярод сьнегам засланых двароў!