Siste Liten

Babylon stjerner e himla långt vekke,
hende dei blingse og tar ein dag feil.
Men morningen rødme og kråkene trekke.
Me fatte i gåter, i glimt og i speil.
Adle mann ut i striden.
Reis deg og hent deg,
Det e siste liten.
Ei mor når minsten e sliten.
Såså, opp igjen.
Å, bli hos meg -te me skimte Gomorra,
et flakkandes innelys høgt påein mur.
Ståi et portrom med sitt pådet tørra.
La na ver ledige, la meg ha tur.
Stå, børst av deg skiten.
Reis deg og hent deg
det e siste liten.
Ei mor når minsten e sliten:
Såså, opp igjen.
Drømma seg ut. I det siste partiet
bikke det øve og flate seg ut,
når gårsdagen sleppe, går tjangsane frie,
og alt ligge klart te åbjynna pånytt.
Elsk, ikkje ver gniten.
Reis deg og hent deg,
det e siste liten.
Verden e skjeive åsliten.
Veksla inn sommartid
i siste liten.
Ei mor når minsten e sliten.
Såså, opp igjen.