Wolf & The Devil

Ulvens Billeder hafver eengang
Til Hex & Diefvels Stolthed tienet —
Om Gudstroe vidnet, mèrck men m¦cktig —
Ja med Grenser viide som dend Verden dend l ède
Satan skabede det som for deris Bilk
Blifver ofverjordisk — Han er slik,
Een Mand i Ulveham
Self Vinden er een Tiener i hans Haand
Oc Eevigheden — hans gaadefulde Aand
Paa ham een Stoorhed som een Krone Pan fordum bar
Han hungrer giennem Eevighed —
Sinnker om han grim & sort
Een Tragoedie kund for dend som veed
Han tager sig frem baade Nat & Dag
I et eevig, dèdstrett Jag
…Oc dend stoore, tridste Eensomhed
Vild èfve giengi¦rd for dend tabte Kiaerlighed —
I Had!
The images of Wolf once served
The Pride of Witch and Devil —
Witnessed a dark, yet mightie Faith —
With boundaries wide as the world it layd waste
Satan did create
What to their eyne Celestial is —
And so he is
A man in Wolfskin clad
To his hands, e’en the Wind is Servant
And Eternitie — his enigmatick Spirit
Around him a Majestie
like Pan his Crowne of olde
He hungers through Eternitie —
Immersed in a Tragedie dark and colde
Knowne onlie to the Initiated
Through Day and Night he moves
In an eternall, wearie chase
…And this Solitude so greate and sad
Will Vengeance seek for Love long lost
Through Hatred!