Ormurin Langi

Viljiðtær hoyra kvæði mítt,
Vilja tær orðum trúgva,
Um hann Ólav Trygvason,
Hagar skal ríman snúgva.
Glymur dansur íhøll,
Dans sláiðring
Glaðir ríða Noregs menn
Til Hildar ting.
Knørrur var gjørdur áNoregs landi,
Gott var íhonum evni:
Sjútti alin og fýra til,
Var kjølurin millum stevna.
Glymur dansur íhøll,
Dans sláiðring
Glaðir ríða Noregs menn
Til Hildar ting.
Har kom maður ábergiðoman
Viðsterkum boga íhendi:
«Jallurin av Ringaríki
Hann meg higar sendi.»
Glymur dansur íhøll,
Dans sláiðring
Glaðir ríða Noregs menn
til Hildar ting.
«Einar skalt túnevna meg,
Væl kann boga spenna,
Tambar eitur mín menski bogi,
Ørvar drívur at renna.»
Glymur dansur íhøll,
Dans sláiðring
Glaðir ríða Noregs menn
Til Hildar ting.
«Hoyr tútað, túungi maður,
Vilt túviðmær fara,
Túskalt vera mín ørvargarpur
Ormin at forsvara.»
Glymur dansur íhøll,
Dans sláiðring
Glaðir ríða Noregs menn
Til Hildar ting.
Gingu teir til strandar oman,
Ríkir menn og reystir,
Lunnar brustu og jørðin skalv:
Teir drógu knørr úr neysti.
Glymur dansur íhøll,
Dans sláiðring
Glaðir ríða Noregs menn
Til Hildar ting.
Einar spenti triðja sinni,
Æt1ar jall at raka,
Tábrast strongur av stáli stinna,
Íboganum tók at braka.
Glymur dansur íhøll,
Dans sláiðring
Glaðir ríða Noregs menn
Til Hildar ting.
Allir hoyrdu streingin springa,
Kongurin seg undrar:
«Hvat er taðámínum skipi,
So ógvuliga dundrar ?»
Glymur dansur íhøll,
Dans sláiðring
Glaðir ríða Noregs menn
Til Hildar ting.
Svaraði Einar Tambarskelvir
Kastar boga sín
«Núbrast Noregi úr tínum hondum,
Kongurin, harri mín !»
Glymur dansur íhøll,
Dans sláiðring
Glaðir ríða Noregs menn
Til Hildar ting.
Núskal lætta ljóðiðav,
Eg kvøði ei longur ásinni;
Núskal eg taka upp annan tátt;
Dreingir leggi íminni !
Glymur dansur íhøll,
Dans sláiðring
Glaðir ríða Noregs menn
Til Hildar ting.