Olavur Riddararos

«Hvørt skal túriða, Ólavur mín
álofti hongur brynja tín
Túfer ikki at veiða taðhind
men túfer til tína leikalind
Hvit er skjúrtan, væl er hon tvigin
íblóði verður hon av tær drigin"
Ólavur snúðist síni móður frá
«Gud gevi ikki ganga sum mær er spáad»
Ungir kallar, kátir kallar, gangiðupp ágólv
dansiðlystilig
Ólavur ríður eftir bjørgunum fram
-kol og smiður við
fann hann upp áeitt álvarann
Út kom eitt taðálvafljóð
flættaðhár áherðar dró
«Ver vælkomin Ólavur Riddararós
túgakk ídans og kvøðfyri oss»
«Tútarvt ikki flætta títt hár fyri meg
eg eri ikki komin at biðja teg
Eg kann ikki meira hjáálvum vera
ímorgin lati eg mítt brúdleyp gera"
«Hvat heldur vilt túsjey vetur liggja ástrá
ella vilt túímorgin til moldar gá»
Hon skonti honum ídrykkjuhorn
har fór ítaðeiturkorn
Ólavur studdist viðsaðilboga
-kol og smiður við
hann kysti támoy av lítlum huga
Ungir kallar, kátir kallar, gangiðupp ágólv
dansiðlystilig