Zomers blijven niet

De boom is uitgebloeid, 't koren is gemaaid
De liedjes van de vogels zijn met de bladeren weggewaaid
Ik heb op 't strand, in 't zand, haar naam geschreven
Toen kwam de zee en 'r is geen letter van gebleven
Maar de bloei komt 'r weer aan
En vogels zingen in de lucht
En ik schrijf opnieuw haar naam
En de zee trekt zich terug
Zomers blijven niet, maar ook de winters gaan
Een lieve hand steekt in 't donker altijd die sterren aan
En of de grijze najaarshemel grote tranen giet
Niet een verdriet is maar alleen verdriet
Blauwe zomerdagen, gouwe zomernachten
Zoete geur van bloemen in 't groen
Muziekjes langs de grachten, we dansten en we lachten
Nu sneeuwt 't om de dansvloer in 't plantsoen
En dan zeggen we steeds diezelfde woorden
«We hebben 't weer gehad»
En toch begint de lente bij 't vallen van 't eerste blad
En de bloei komt 'r weer aan
En vogels zingen in de lucht
En ik schrijf opnieuw haar naam
En de zee trekt zich terug
Zomers blijven niet, maar ook de winters gaan
Een lieve hand steekt in 't donker altijd weer die sterren aan
En of de grijze najaarshemel grote tranen giet
Niet een verdriet is maar alleen verdriet
Niet een verdriet, niet een verdriet
Niet een verdriet, niet een verdriet
Niet een verdriet, niet een verdriet
Is maar alleen verdriet