St. Hans 1987

St. Hans-båle, du det begynte å ta form
I vego før sjølve dagen
Nåen kom me eske, andre heiv på kvista
Et par gamle lenestola å ei bodda me avisa
Men tili om mårenen på St. Hans
Så kom onkel Kåre me traktor å hengar
Då hadde an endelig tege seg ihob
Å finge ud alt skrode ifrå garasje å kjellar
Ein sonne varmtvannstank, et gammalt fjernsyn
10−12 malingsspann å ei sprokken tagrenna
To rosta mopeda å nåen morknasletne dekk
Ikkje akkoratt ting så e kjende for å brenna
Men då me kom der om kvellen, ja då brant det så bare juling
Å Kåre sprang der me ei kanna å skvetta littegranna
Itte et par eksplosjona, så Kåre bare lo av
Ropte an faren øve nå, «kom nimmare, de må bare grilla!»
Å billedrøyre i fjernsynet det smalt jysst så ein granat
Å folk trekte seg onna — svarte røyg å flamma
Ja, St. Hans 1987, sko sitt det båle
St. Hans 1987, då sko du våre i lag me åkke å onkel Kåre
Å onkel Kåre
Avløysaren Erling, han kom seint men godt
Me 7 sekke me glava å 11 isoporkassa pluss nåe te
Han kom i traktoren te Kåre, å rygde inn på slitto
Å onkel ropte å dirigerte «foll fart rett bag, kom an litt te, stopp, der ja»
An sveiv dårlig på tomgang den traktoren
Så Erling holdt gassen så å sei i bånn
Folk konne nesten ikkje snakka ihob, det va et helsikens leven
Imens kløyv onkel opp på planen å begynte te lempa av på driden
Å røygen ifrå båle blei enno svartare enn an hadde våre
Takka være nye dose, ifrå onkel Kåre
Ja, St. Hans 1987, sko sitt det båle
St. Hans 1987, då sko du våre i lag me åkke å onkel Kåre
Å onkel Kåre
William å Sine du de gjekk i protest
«Det her e jo galskap», meinte William, «å ikkje fest»
Men de sko aldri gjenge, de sko våre ei granna te
Å sitt då det tog fyr i nordsjø-jakken te Kåre
Han sprang alt an konne å slengde seg i bekken
Det freste å an spradla jusså ei vidle gås
Te slutt så kom an fram ijen, heilt vasstrokken
Å rista av seg vanne jusså ein honn
«Sjå båle nå, det helle på te daua!» va det fusta an sa
Åsså hinka an hitt te traktoren å kom tebage me enno ei kanna
Ja Kåre va i storslage, eg he aldri sitt an sånn
Men me visste alle at det kun va et tidspørsmål før lensmannen kom
Ja, St. Hans 1987, sko sitt det båle, sko sitt det båle
St. Hans 1987, då sko du våre i lag me åkke å onkel Kåre
Å onkel Kåre
St. Hans-båle du det olma å det brant
Men mange ting ville det jusså ikkje ta skikkelig fyr i
Å når sant ska seias, så va dar mye inne i den haugen der
Dar ikkje va någe særlig goe ved i
Nåen hadde varsku lensmannen, han kom springanes øve slitto
Men onkel lensa ingenting, ikkje før an kjende ei hånd på skuldro
Å ein grove stemme sa «den dere haugen der me rabe ska du i måro den dag få
fjerna»
Så Kåre fekk skrode me seg heim igjen
Et follt lass, å an stua inn i garasjen
Å eg e meste sikkar på at det ligge der enno
For eg ser an parkere den gamle Datsunen oppe i løo
Eg ser an parkere den gamle Datsunen oppe i løo
Å eg gjenge bare her å håbe at
Kåre snart ska feira St. Hans igjen
Men det blir vel bare me drømmen
Ja, det blir vel bare me drømmen