İstanbul Çocukları

Beni böyle kabul edin
Bir gün her şey bitmiş siyah, bir gün bembeyaz
Bir öyleyim, bir böyleyim, belki budur güzelliğim
Ya da belki sonum benim intihar sebebim
Sevgisiz bırakılmış İstanbul çocukları
Hiç eksik olmazmış içlerinde yağmurları
Duygusuz bırakılmış sessiz şehir çocukları
Çok acı verirmiş, batarmış kalp kırıkları
Ben ağlarım yine de güler bu yüzlerim
Masum ve tertemiz yanlış girişimlerim
İçi kıyamet, dışı sanki durgun bir nehirim
Gece yıldız gibi kayar gider hayallerim
Sevgisiz bırakılmış İstanbul çocukları
Hiç eksik olmazmış içlerinde yağmurları
Duygusuz bırakılmış sessiz şehir çocukları
Çok acı verirmiş, batarmış kalp kırıkları
Uçmak istermiş, paraşütsüz atlamak, düşmek istermiş
Bırakmazlar, sormazlar, çıkmaz sokaklar