Shibuya

คืนนี้ช่างเดียวดายยังไม่ชินกับความเหงา
(ตั้งแต่วันนั้น ในวันที่ฉัน ได้บอกลาเธอไป)
แสงของไฟนีออนทำให้เกิดเงาสะท้อน
(ที่คอยตอกย้ำ ว่าตัวของฉัน ยังคงไม่มีใคร)
บทเพลงที่เราชอบฟัง ถูกเปิดขึ้นอีกครั้ง
ดึงดูดให้ตัวฉันไปยังฟลอร์เต้นรำ
ด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอลล์ ผสมกับความทรงจำ
และความบังเอิญ ก็พาให้ฉันพบเธอ
จากตรงนี้ เธอดูมีความสุขดีนะ
ต่างจากวันที่เจอกันครั้งสุดท้าย
เธอร้องไห้บอกไม่มีฉันไม่ได้
จากตอนนั้น มันก็ยังไม่นานนะ
ก่อนจากกันเธอทิ้งประโยคสุดท้าย
เธอพูดว่าไม่มีใครแทนฉันได้
และคนที่อยู่ข้างเธอล่ะเป็นใคร
ดูเธอเริ่มร้อนใจ เมื่อได้เจอกับตัวฉัน
(ไม่ต้องกังวล เมื่อในตอนนี้ เราไม่ได้รักกัน)
ยิ้มทักทายให้คนที่มากับเธอในคืนนี้
(ยินดีด้วยนะ กับคน ๆ นี้ คนที่แทนฉันได้)
คืนนี้ช่างเดียวดายยังไม่ชินกับความเหงา
(ตั้งแต่วันนั้น ในวันที่ฉัน ได้บอกลาเธอไป)
แสงของไฟนีออนทำให้เกิดเงาสะท้อน
(ที่คอยตอกย้ำ ว่าตัวของฉัน ยังคงไม่มีใคร)
บทเพลงที่เราชอบฟัง ถูกเปิดขึ้นอีกครั้ง
ดึงดูดให้ตัวฉันไปยังฟลอร์เต้นรำ
ด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอลล์ ผสมกับความทรงจำ
และความบังเอิญ ก็พาให้ฉันพบเธอ
จากตรงนี้ เธอดูมีความสุขดีนะ
ต่างจากวันที่เจอกันครั้งสุดท้าย
เธอร้องไห้บอกไม่มีฉันไม่ได้
จากตอนนั้น มันก็ยังไม่นานนะ
ก่อนจากกันเธอทิ้งประโยคสุดท้าย
เธอพูดว่าไม่มีใครแทนฉันได้
และคนที่อยู่ข้างเธอล่ะเป็นใคร
(ยิ่งได้เห็นสายตาที่เธอจ้องมองดูที่เขา
ทำให้ฉันนั้นคิดถึงดี ๆ ยิ่งกว่าเก่า
ที่เธอเคยมีร่วมกับฉัน
แต่ว่าตอนนี้มันไม่มีอีกแล้ว)
(และความบังเอิญ ก็พาให้ฉันพบเธอ)
จากตรงนี้ เธอดูมีความสุขดีนะ
ต่างจากวันที่เจอกันครั้งสุดท้าย
เธอร้องไห้บอกไม่มีฉันไม่ได้
จากตอนนั้น มันก็ยังไม่นานนะ
ก่อนจากกันเธอทิ้งประโยคสุดท้าย
เธอพูดว่าไม่มีใครแทนฉันได้
และคนที่อยู่ข้างเธอล่ะเป็นใคร