Hay Buhay

Parang kailan lang nung ako’y nagsimula pa lang matutong matuto
Maglakad, tumayo, sumabay, lumangoy sa alon ng buhay, ng aking buhay
Say hirap din palang hanapin ang iyong sarili
Sa isang mundong laging nagmamadali
Sa kakahabol ay tuluyan nang napagod at napaupo
Naisip ko nang sumuko
Dahil nakita nyo na akong sumablay
Narinig mo na ang puso kong bumigay
Hay buhay, hay buhay, hay buhay nga naman
Parang kailan lang nung ako’y huling umibig
At linamon, linason ng kilig
Bawat pangako ng ligaya, sinalubong ng trahedya
Ang habangbuhay, naging babay
Parang kailan lang nung ako ay mag isa’t nakadapa na, walang wala na
Ako’y natutong magdasal, manalig sa maykapal
At unti-unti, sa aking sarili
Pipilitin kong di na muling sumablay
At ang puso ko hindi na muling bumigay