Miðdegi

Eins og dalalæðan
Skreið um hlíðarnar
Við læddumst hljótt um stræti borganna
Frá óttu fram á miðjan morguninn
Hljóðrænt myrkur streymir um mín vit
Á dauðans vængjum svíf
Fram á rauða nótt
Á dauðans vængjum svíf
Frá náttmáli uns dagur r’s á ný
Með ljós í flösku fram á rauða nótt
Við drukkum í okkur fegurðina
Af sárri reynslu, og bitri, vitið vex
Á dauðans vængjum svíf
Fram á rauða nótt
Á dauðans vængjum svíf