Az Eshghe To

تو دریای شبِ موهات غرقم کن
کی میتونه به جز تو برمودا باشه
نمیخوام قایقِ سوراخ دنیامون
کنار زرق و برق کَشتیا باشه
از این هم میشه دورافتاده تر باشیم
تمامِ عمرمون ساحل جهنم بود
زیادی بیخیالِ هر دومون بودی
زیادی عاشقت بودم ولی کم بود
از عشقِ تو شاعر شدم
تو با خودت برو من با خودم
اندوهِ تو بر شانه ام
تو آتشی و من پروانه ام
از عشقِ تو شاعر شدم
تو با خودت برو من با خودم
اندوهِ تو بر شانه ام
تو آتشی و من پروانه ام
یه کم طوفان بزن توو صورتِ خوابم
من از آرامشِ چشمات میترسم
نگو چیزِ عجیبی که نمیفهمم
همین جوریش هم از حرفات میترسم
بزن پارومو بشکن تووی اقیانوس
از اون زخمایِ کاری که تهش مرگه
منو محکومِ عمق اشتباهم کن
از اون حکمای داری که تهش مرگه
از عشقِ تو شاعر شدم
تو با خودت برو من با خودم
اندوهِ تو بر شانه ام
تو آتشی و من پروانه ام
از عشقِ تو شاعر شدم
تو با خودت برو من با خودم
اندوهِ تو بر شانه ام
تو آتشی و من پروانه ام