Cinayet

Yok kimsen beden huzur için satılır
Geride kalan ruh çok kalbe alışık
Bir anda damarına maddeler karışıp
Hissiyatı bozar ama egolarım karışık
Bir kaç yudum alınca değişti koşullar
Bilekten başlamaz korkup soluklan
Nefesim karışır kan kokuna
Işıldıyan metalin soğukluğu boyuna
Yok panik «yok hayır» biraz daha farklı
Sebep basit okuduğum kitaplara kandım
Sigaramı yakıp seni gece boyu gömsem
Geriye kalan sade lekeli bir gömlek…
Ted Bundy değilim tarih adımı yazmasın
Yapcaklarım aklından geçenlerin fazlası
Volta atan sinekler artırır kaygını
Tepemizde yanan ampül geceye saygısız
Güzelce temizlen hasret kaldım
Yanakların göz yaşıyla abdest alsın
Benim için zaman kavramı aslen yoktur
Bugün burda yelkovanı akrep soktu
Acıktın mı sormadım üzünüm benim hatam
Dilinde söndürdüğüm tütünün tadına bak!
Gidemezsin o melekler yoklar daha
Ben dağıtsam da kanı toplar damar
Son arzunu sormadım kaçmak dilek değil
Kurtulmak istersen kaşınır bileklerin
Ellerimden al hayattan kesit
Saçını hatıra yapar makas darbesi
Voooaaa! durdu kalp hızı
Sayma laf kalabalığımı harbi yalnızız
Gıcırdayan kapı seni umutlandırır
Umut kalmadı
Unutkan mıyım?
İzin ver rahat ol aramızda kalır sır
Seni puzzle yapan metal kendini tanıtsın
Denizi al renk düşer bir poşete sığdırıp
Duyduklarım senin değil balıkların çığlığı…