Kaybolmuş Gibi

Şehrimin gökyüzünden aşağı düştü yağmuru
Dikleşti kamburum önümde alkolikler ordusu
Günümde geceme varış zor
Artı kayış koptu 30 yaşımın arifesi ise sanki bana zordur
Ellerim cebimde gözlerim kısıktı Beyoğlu'nda
Karaköy'de Kadıköy vapuru bekler aklım hülyalarda
Herkes öyle yorgun kaosla beslenen şehir
Olmadık belalar inatla beklemiş bizi
Sonuçta istemiş beni bu diyar diyar volta
Eminönü'nde oltasıyla hisli yaşlı amca
Hatıralarıyla duyduğu bütün yalanlarıyla
Kırıklarıyla kalbinde bütün hesaplarıyla
Yine
Ardımdan kaybolmuş gibi
Sihirli bi' değnek gibi
Kaybolmuş çocuklar gibi
Yaydan çıkmış bir ok gibi
Bu dünyada
Of of
Uyan dünya
Uyan
Ne olur
Tam olarak 26 yaşımdaydım orda
Kafamda Sans beresi akşamdan kalma sesim
Kaybettiklerim hayallerim kendimleyim
Ruh halim hatalarım derdim benim
Benim derdim benim neden benim yarınım deli
Biter belki sokakların aynı münferit
İstanbul’un yağmurları sabah uyanan mamur yanım
İş yerinde memur kadın başladığında yarınları
Yeni bi' pazartesi yine bi' yorgun bezgin bir yanım
Kafeste bir yanımda rüzgar esti kulaklığımda
Yeni bi' beste yeni bi' resme baktı daldı gitti
Kimisi hatıralarım yorgun yanım
Yine
Ardımdan kaybolmuş gibi
Sihirli bi' değnek gibi
Kaybolmuş çocuklar gibi
Yaydan çıkmış bir ok gibi
Bu dünyada
Of of
Uyan