Kim

Düşündüğümden fazla
Beni kemiren his devasa
Adını koyamadım onun da
Adı batsın tez deryalarımda
Çektiğim her soluğumda
Nefesim infaz koltuğumda
Can bedenle yol ayrımında
Hicranlı çekişir can kollarında
A benim başım ağrır, hem de yaman ağrır
Fısıltılarım çığlıklara dönüşür, bana bana bağırır
A benim başım ağrır, hem de yaman ağrır
Fısıltılarım çığlıklara dönüşür, bana bana bağırır
«Bu son» demek çok istedim, bi' yerde bitsin artık, anladım
Tam anladım dedim, bi' baktım anlamadıklarım
Aklım almadı ve dahası aklım kalmadı
İnan ki aştı boyumu sular, bende nefes kalmadı
Tamir ettim kendimi o anlarımda derhâl
Ya da tamir ettim sandım beni kendimce herhâlde
Düşün taşın biraz aşın, sonra yıprandığınla kal
«Merhaba"yla başlamıştı, son sözüydü «Hoşça kal»
Sabrımı taşırır, bunu nasıl başarır?
Gözlerim dalar uzaklara, bakakalır öylece ve de yaşarır
A benim başım ağrır, hem de yaman ağrır
Fısıltılarım çığlıklara dönüşür, bana bana bağırır
Bunu demek beni zorlar, beni bulur zor olanlar
Kim acaba bunun hakkından gelir?
Bana yine kalp kıran anlar, bilmediğim sonlar
Kim acaba bunun hakkından gelir?
Bunu demek beni zorlar, beni bulur zor olanlar
Kim acaba bunun hakkından gelir?
Bana yine kalp kıran anlar, bilmediğim sonlar
Kim acaba bunun hakkından gelir?
(Sago, Sago, 2−0-1−8, yine tekiz
Yak, yak)