De Stilte

Stilte is een plek waar ik nooit kom
Stilte zegt: «Tot hier, en kijk nu om»
En zie oh zie, wie oh wie je daar vindt
Stilte vraagt om ogen van een kind
Maar daarmee kijken dat betekent meteen weten
Het weten dat je nooit meer kan vergeten
Ik onthoud de wereld liever als een onbeschreven blad
Maar op alles wat ik lief had zat je hart
En waar de schaduw niet valt over het licht in m’n hart
Waar mijn votstap niet verdwijnt zit een diep zwart gat
Stilt is een plek waar ik nooit kom
Stilte is de liefde die verstond
En zie oh zie, wie oh wie je daar nog vindt
Stilte maakt een oud mens van een kind
Want zwijgen is voor hen niet blijven leven
De woorden op een abattoir geschreven
Of in tunnels die zich vullen met de smeltende sneeuw
De woorden van de laatste zomer van de eeuw
Ik wou dat u mij hoorde zonder dat ik schreeuw
Hou alles wat ademt in vredesnaam heel
(Hou alles wat ademt in vredesnaam heel)
Stilte is een plek waar ik nooit kom
Stilte is een berg die ik beklom
En zie oh zie, wie oh wie je tegenkomt
Stilte is het midden van de storm
Waar handen ineens uitstrekken naar anderen
Waar we weten hoe we iets kunnen veranderen
Aan de kringloop van honger op de blauwe planeet
En de zee van plastic en wie weet hemelsbreed
En de brandende bossen al het menselijk leed
Wat niemand wil weten maar iedereen weet
Stilte is een plek waar ik nu kom