HAAD

چی به تو میرسید از شمردن دقیقه ها
توو قسمت عمیق خواب
بخوابی با یه روانی
بیدار شی با نگرانی
تو حسرت خوابِ یک ثانیه راحت
مداوم چشم بندازی به ساعت
که شکل ترس مونده و یه تنه، گشادش کرد روحت رو به تنت
تنت پر از رگ و جا پای زخم
صبح رو سر میکشه با چای تلخ
این آیینه ها مقیدن
اینجا یا جای توئه یا جای من
میشناسی تمومِ راه های نجات رو
بازم میبندی قلاده ی چشمات رو
سیگار با طمع کبریت
چی میخواد از زندگیت
خودت رو ببین که داری میبازی
توو این معرکه تن به تن
هم به دلت هم به من
از دست دادی دید نزدیکت رو
از وقتی خواستی بالا بایستی
ولی حالا که نیستی شبیه تصویر سازی های توو هر نیمکره ی سرت
توو بلند پروازی های بیخود یه سره
سیگار بعدی میخوره به لبت
تنت پر از رگ و جا پای زخم
صبح رو سر میکشه با چای تلخ
این آیینه ها مقیدن
اینجا یا جای توئه یا جای من
میشناسی تموم راه های نجات رو
بازم میبندی قلاده چشمات رو
مثِ صخره، توو ساحل
دریا
به هیچکی از من بیشتر مشت نزد
کاش وقتی میخوام بدونم
مثلاً چند روز زندم
از همین خداهایی که ساختن
یه خدا پیدا شه بیاره با دستهاش شیش انگشت وسط
هی
سالهاست خدایان هم
گیرند تو بحث آغاز و پایان