Karabasan

Bir gece baktım elime bir ışık konmuş
Çatlamış büyük kubbe, mihrap kanla dolmuş
Sönmemiş ateşi, her yanı sarmış.benimle yananlar benim
Sayılır
Elim, bir günah ağacı
Beli, hep koluma düşman
Yaşlar biriksin gözümde
Görmeyen göz dediğini benden ayırır
Ölüm, ölüm, güzel ölüm bir gün beni öper
Bilmeyenin ipliğini bilene bağlar
Gün gelir, bildiğimi bana sorarlar
Benimle kalanlar, benim sayılır