Mutluymuşum Gibi

Mutluymuşum gibi; herkese gülüyorum
Bazen beni sanıyorlar deli, neden bilmiyorum
Her şeye rağmen diyorum: «İyiyim.»
Yalan söyledim! Ben oynuyorum mutluymuşum gibi
Alkolü sünger gibi çekmedikçe çekilmiyor geçmişe sünger
Ama ayılınca yine yeni güne ekle aynı dertlere yeni dertler
Beni bekler, geri bas, sıranı bekle
Kafama taktığım çok şey var
Uçsuz bucaksız Dünya; Bana sanki uçsuz bucaksız bi' davar!
Ulan diyorum: «Hayatım yine ner’de?»
Bakıyorum; yok. Ama niye her şey yine bok?
Çok kaybettik, çok
Zaman geçiyor, belki yarın ölüm var, belki biraz sonra
Kimse bilmez ne kadar vakit var, ne kadar şansın var?
Kimin ahını aldık lan? Çok çektik yine gık çıkmadı
«Seni vururum!» diyen, hâlâ gelip de bana sıkmadı
Bu; aynı anda hem yaşamak hem de ölmek gibi bir şey
Bu; hem yazıp hem öldürmek
Hep yazıp hem de öldürmek gibi bir şey
Bazen susmak biraz zordur
Anlatmak; daha da zor!
Yaralanıyor evet ama yalnızlıktan ölünmüyor
İnsan bir yerlere yazıyor, diyor: «Belki de o bunu okuyor…»
İçimizde boktan bir umut
Bazen diyoruz: «Boş ver, unut!»
Mutluluktan korkanlar var, nasıl olsun mutlu?
Kurulan bazı hayaller vardır, insana unutturur uykuyu
Kimi insanın kaşarlığı kurduğu cümlelerinden bellidir
Acımasız bir insan olmamak için sevmeyeni sevmeyin!
Üç biram kaldı dolapta, cüzdanımda da bir 10'luk
Onları aldım, çıktım sokaklara, biraz da yağıyor yağmur
Bir bankta oturdum, sessiz gece ile başbaşayım
Sen de or’dan bak gökyüzüne!
Bu gece birlikte yıldızları sayalım!