Ölüyorum Görmüyormusun

Bazen anladım, sustum; bazen döndüm kendi içime
Or’da hayat yoktu, ben de kendimi saldım
Göklere baktım, cevap yoktu; bi' hiç uğruna her şey helak olmuş
Bi' nurunu dahi hak etmedim mi Tanrı’m?
Yaktı tenimi tenin kadın, aşk dediğine susadım
Aşk olmadan ben konuşmam ki taş kesilir susarım
Aşk evimin duvarı, aşk çay deminin buharı
Gel cennet olsun vilayetim, baldan olsun suları
Şenlik eyle, bayram eyle, yine sev beni
Şimdi geleyim saçmak için ellerine kıymetim
Saklandım ömre yüzümü eğmedim epey de bi'
Ben bekledim yâr ellerini, el tenine değmedim
Yazarken seni bu kağıda bahsetmedim bizden hiç
Bi' masal gibi bu ya da avare bi' anlamsız bi' hisleniş
Gözyaşı istemiştin ya, al git onları
Çünkü seven fedakar ve hayli nazik olmalı
Her şeyin bilincindeyim yakındır yeter demen
O anda alır götürür asılsız denen keder
Gidip dönmek kalmış sana, ben çok bi' şey istemiyorum
Gördüğünde bakıp yüzüme «nasılsın» desen yeter
Bak ağlamaktayım bir başıma karanlıkta ben de
Gel yâr, ramak kaldı gitmeme omzunda bu dertle
Söyle bana, bu lanet odada zerre kadar var mısın?
Tırnağımdan yüzüme kadar dört yanımda var sızın
Hep ağlarım, sen istersin, yağmur yağar ansızın
Ben milyarların içinde İstanbul kadar yalnızım
Üzülsem de sana bi' şey demem tabi ki bilirsin
Çünkü senle biriz sen benim rakibim değilsin
Laf ettiğim oldu tabi bi' kaç defa da git dedim ya
Zeynep’im inan samimi değildim
Bak ağlamaktayım bir başıma karanlıkta ben de
Gel yar, ramak kaldı gitmeme omzunda bu dertle
Bazen anladım, sustum; bazen döndüm kendi içime
Or’da hayat yoktu, ben de kendimi saldım
Göklere baktım, cevap yoktu; bi' hiç uğruna her şey helak olmuş
Bi' nurunu dahi hak etmedim mi tanrım?