Ból przeżyć

Ból przeżyć, tu w cud nikt nie wierzy
Sam musisz wiedzieć na czym Ci zależy
Gdy ktoś cierpi, co zrobisz by przeżył
Czy wysłuchasz tego, co chce Ci powierzyć?
Giniesz w tłumie na chwilę czy bracie żyjesz
Po omacku idziesz a wyjścia nie ma — labirynt
Tyle, przykrych spraw odbiera chęci by marzyć
Strach, pcha Nas w otchłań zła, by tam zostawić
Bądźmy zaangażowani w plany, nie gardźmy ludźmi
Stańmy razem uczcić pamięć, by wrócił uśmiech
Jedność, obudzi umysł, wypełni pustkę
Mamy, życie za krótkie, by nie myśleć o jutrze
Odpuśćmy sobie kłótnie, odkupiajmy winy
Miłość zamiast krzywdy, tu z pychy się wyleczymy
Wynik, tego co kminisz obliczysz na koniec dnia
Czy stałeś przy kimś czy życzyłeś ran
Często nienawiść aż, oślepia Nas
Na górze stroma grań i łatwo spaść
Wybierasz czy chcesz się dzielić czy tylko brać
Odnajdź swój dar, przestań się bać!
Ból przeżyć, tu w cud nikt nie wierzy
Sam musisz wiedzieć na czym Ci zależy
Gdy ktoś cierpi, co zrobisz by przeżył
Czy wysłuchasz tego, co chce Ci powierzyć?
Granice rysują się między ludźmi na ich życzenie
Kim jesteś i ile z tych słów trafia do Ciebie?
Nowe spojrzenie pozwala odetchnąć, odpocznij
Zrozumienie daje nadzieję i moc żeby nie wątpić
Jesteśmy głodni. Wyjątek potwierdza regułę
To smutne. Nie potrafimy współczuć w sumie
Już wkrótce wszyscy będziemy samotni w tłumie
Jak maszyny, na widok krzywdy nikt nie reaguje
Świat udowadnia Nam, że nie ma nic za darmo
Poczucie bezpieczeństwa daje samowystarczalność
Prośba o pomoc, odsłania naszą słabość
A ci co nie pomogą pewnie ją wykorzystają
Emocjonalny amok, uczuciowy paraliż
Zaufanie nie istnieje, odkąd pieniądz rządzi nami
Tu za plecami wbijają gwoździe do trumny
W sumie świat jest piękny, tylko ludzie to kurwy!
Rozumiesz?
Ból przeżyć, tu w cud nikt nie wierzy
Sam musisz wiedzieć na czym Ci zależy
Gdy ktoś cierpi, co zrobisz by przeżył
Czy wysłuchasz tego, co chce Ci powierzyć?