Son Sözüm

Gözlerin hala çocuk kadar masum
Elinde oyuncakların ister oyna istersen at sıkıl
Çaresiz kaydın gittin ellerimden
Sonu belli bir film gibi ben tepkisiz sadece izledim
Bugün aynı dün yarın aynı bugün yaşamaya devam
Beklerim hazır olup savaşmaya her an
Gözüm açık ama kırık kalbim
Yazın bile bedenim üşür ve ısınmaz hiç
Kapalı tüm kapıları açıp gel de bi ısıt
Yürek yaralı ve asıl derdim sızım
Belki haddimi aşıp geldiğim sınır
Bedene bürünüp acı der ki «Yıkıl»
Son sözüm sana ben yokum daha
Geçmez dakikalar ders olur zaman
Atmasın kalbim suçlu o
Artık çok uzaksın sadece mutlu ol
Son sözüm sana ben yokum daha
Geçmez dakikalar ders olur zaman
Atmasın kalbim suçlu o
Artık çok uzaksın sadece mutlu ol
Yokluğunda zaman burda duraksar aksar
Yine koşardım etrafı tuzaklar sarsa
Yüzsüzlük de deseler ben utanmam asla
Bana belki bu da yeter uzaktan baksam
Ama yok yok yine çok boş
Hayat kurar komplo mücadele zor (zor)
Çekilen çeker bol bol var daha çok yol
Uçsun bucaksız bi diyarda yolda koş
Karşılaştık tesadüfen
Olmayan mesafeler bizi birbirimize bağlayan
Ayrıldık tesadüfen bu uzak mesafeden saat farkımız çok artık
Son sözüm sana ben yokum daha
Geçmez dakikalar ders olur zaman
Atmasın kalbim suçlu o
Artık çok uzaksın sadece mutlu ol
Son sözüm sana ben yokum daha
Geçmez dakikalar ders olur zaman
Atmasın kalbim suçlu o
Artık çok uzaksın sadece mutlu ol
Son sözüm sana ben yokum daha
Geçmez dakikalar ders olur zaman
Atmasın kalbim suçlu o
Artık çok uzaksın sadece mutlu ol
Son sözüm sana ben yokum daha
Geçmez dakikalar ders olur zaman
Atmasın kalbim suçlu o
Artık çok uzaksın sadece mutlu ol