Choco Latte

Di ba’t sinabi mo sa akin dati na
Mahirap kumain ng
Tyokolatteng
Natunaw at parang
Wala nang korte
Kadiri nang kainin, mukha ng ta-
Ewan ko ba kung
Bakit
Mahirap ibalik
Sa original na hugis
Pagnalusaw na sa init
Parang tiwala pag nasira
Na
Mahirap nang ayusin pa
Di kayang ipagdikit ang tiwala
Pag napunit!
Parang nangyari kailan lang…
Meron akong nakita’y nakatagong
Regalo sa likod ng kotse mo!
Hugis puso na kahon at may red na
Ribbon…(mamahaling tobleron)
At nung aking tingnan para sa yo
Mula kay Christian, agad kong
Binuksan, tsokolate ang laman…
At di ko malaman kung ba’t kailangan
Itago sa akin ang katotohanan
Ang dami-dami mo palang tsokolate
Hindi ka man lamang nagsasalita
Ewan ka ba kung bakit
Hindi ko napigilan
Ang regalo mo’y naubos ko nang
Di ko nalalaman!
Parang tiwala pag naubos na!
Bigla biglaan talaga!
Mahirap nang makita
Kapag minsa’y nawala…
At kahit na pilitin, di mo
Na mapapalitan
Kahit hanap-hanapin
Di mo na mababalikan
Kahit sabihin natin
Na ika’y napagbigyan
Wag na lang…
Ewan ko ba kung
Bakit
Mahirap tanggalin ang
Tsokolate
Pag natunaw at kumapit
Na sa ngipin!
Parang tiwala pag namantsahan na!
Mahirap nang linisin pa
Di kayang burahin
Kahit na anong gawin! Parang tiwala!