Kul Bırakmadın

Hasret ettin yaşamaya
ÇIkacak yol bırakmadın
Vebâlini taşımaya
Tutacak kol bırakmadın
İnandim dost sözüne
Boyun büktüm her nazına
Yıllar var ki el yüzüne
Bakacak hâl bırakmadın
Yaralıysam vuran sensin
Günahıma giren sensin
Umudumu kıran sensin
Tutacak dal bırakmadın
Dudak büktün her soruma
Fesat kattın her yoruma
Kırk yılda bir hayrıma
Çıkacak fal bırakmadın
Üstümde yok başımda yok
İşim de yok aşım da yok
Yaslanacak tasim da yok
Yatacak çul bırakmadın
Âlem duydu âvazımı
Küfre yordu niyâzımı
Musâllada namazimi
Kılacak kul birakmadın