Spaanse Duif

Ik wist niets van de liefde,
Ik was 10.
Maar ik heb nooit meer zo’n mooie meid gezien,
We waren niet te scheiden,
Je woonde maar 2 huizen van me weg, 10 stappen ver.
Op een morgen kwam jouw moeder in de klas.
En alsof het maar een kleinigheidje was.
Jij was spaans gaan leren, want jij ging emigregen.
Maar vergat je dan dat ik je vriendje was?
Want waar ik ook ga,
Waar ik loop of waar ik sta.
Ik ren me schaduw achterna,
En ik kan het niet verdragen.
Je bent en je was,
Het leukste meisje uit mijn klas.
Wat zou je zeggen als je wist,
Dat dit lied voor jou geschreven is Dat ik jou nog altijd mis.
Ik heb vanmiddag nu ik naar je foto’s zoek,
Een vakantie naar het spaanse land geboekt.
Maar er wonen zoveel mensen,
Toch blijf ik altijd wensen
Dat ik jou daar tegen kom.
Op een morgen als ik om mijn huisje struin,
Zit een mooie witte vogel in mijn tuin
Ik doe een briefje om haar pootje,
Het kan niet maar toch hoop je Dat het ooit bij jou aan komt.
Want waar ik ook ga,
Waar ik loop of waar ik sta.
Ik ren me schaduw achterna,
En ik kan het niet verdragen.
Je bent en je was,
Het leukste meisje uit mijn klas.
Wat zou je zeggen als je wist,
Dat dit lied voor jou geschreven is.
(Dat ik jou nog altijd mis.)