Akşamlar

Artık gelmesen de olur…
Adımı yazdım üçgen gözlerine ölümün artık;
Sonra benim gibi bu kadersiz insanlar;
Sonra bu karanlık…
Gelme, dağıtma yalnızlığımı!.
Hep güller üstünde uçar oldu kargalar,
Yorgun Meryem’in gözüne kaçmış zaman,
İsa doğduğuna yüz kere pişman
Ki nerdeyse bastıracak kar,
Korku yüklü trenler geçmektedir katar katar beynimden
Alın selamımı istasyon bekçilerinden…
Zaman; hüznü, baharı verir
Ben bu sonuncu yokluğundan yorgun argın
Ansızın ölüler gibi ortasında sokakların…
arkadaş
yine efkarlı mısın
gözlerinde nice gizli sırlar
dost elinden yaralı mısın
akşamlar akşamlar akşamlar
ayrılıktan başka kimim var
akşamlar akşamlar dost akşamlar
ey arkadaş söyle kimin var