Baghboon

من، من، تو، تو
کشیدم، خودتو
چون خنده هاتو از نزدیک دیدم
پشت خنده هات، دل پرتو
من همیشه خوب نبودم
غلط اضافی زیاد کردم
ولی هروقت غرق شدم
فیلم گرفتن و نیگام کردن
رفیق من کسی بود برام
که منو عین میدون دورم نزد
وقتی حکم بازی خشت نبود
تردید نکرد، بُرم نزد
مثل من، حالا بگو بینم، مثل من
اصن کسی پیدا میشه توی این شهر مثل من
بتونه بگه، مثل من
من، من، تو، تو
کشیدم، ماهورو
اون کسی که خار گل گزیدش
ترکش نکرد، باغبون شد
من، من، تو، تو
کشیدم، ماهورو
اون کسی که خار گل گزیدش
ترکش نکرد، باغبون شد
من، من، تو، تو
کشیدم، باغبونو
گرفتم سبز،‌ رنگش کردم برای روزای زردم
اون تو آسمون، ابر
من توی زمین، بذر
اون کشید، من کاشتم
اون سوخت و من ساختم
یه نردبون زیر نیش تحقیر
تو مارو پله ی این بی رحمی
مار دراومد، من تاس شدم
ادامه ی راهو باز کنم
تیکه تیکه آدمارو وصل کردم
بریدم، دوختم، صبر کردم
صبر کردم، صبر کردم
صبر کردم، صبر کردم
صبر کردن، صبر کرد
من، من، تو، تو
کشیدم، ماهورو
اون کسی که خار گل گزیدش
ترکش نکرد، باغبون شد
من، من، تو، تو
کشیدم، ماهورو
اون کسی که خار گل گزیدش
ترکش نکرد، باغبون شد
من، من، تو، تو
کشیدم، خودتو
چون خنده هاتو از نزدیک دیدم
پشت خنده هات، دل پرتو
باغبان گر پنج روزی صحبت گل بایدش
بر جفای خار هجران صبر بلبل بایدش
رند عالم سوز را با مصلحت بینی چه کار
کار ملک است آنکه تدبیر و تأمل بایدش
تکیه بر تقوا و دانش در طریقت کافری ست
راهرو گر صد هنر دارد توکل بایدش
ساقیا در گردش ساغر تعلل تا به چند؟
دور چون با عاشقان افتد تسلسل بایدش