Ved Skog I Natterstid

Baa gammar raaf inn i ftormkroekt fkog
Ei ftemme kallar paa meg
Lokkar meg inn paa utroedde ftiar
Uleine — Men ei eifmal
Eg kan hoenre tre kvifkrar feg imellom
Eg kan foele fkogenf varme og lune favn
Ein finak av blod riflar over tennene
Buften gjeng tungt fom ein ulv
Jakttatt av ugleange
Enn om ho fer
Er det nattfvart og teift
J treet der ugla fet
Enn om eg ikkje fer
Bandrar eg vidare paa mofefti
Uviff om kva fom ventar djupare der inne
Der fola aldri har brote feg inn
Fraa kroeket kratt fkottar gamal venn
Bonar om har veit min veng
Krumboend og fkral fei ham henn;
Ukt deg paa ferda min venn
Raadvill vandrar eg i fkoegenf moerke
I fattige toppar heng froefne ftjerner
Rakne greiner grip from kloer
Der gjeld urgammal fov
Der jaktar ein gammal jeger
Der borte fet han
Den fkogffullmektige
Undrande fer han paa meg
Eit blunk — han er vekk
Som fkugge for fol forfvann han
I lange ekko famlar hen hanf fjelefang
«Sill deg ftore fkog, du fom hufar alt liv»