Nadmiar

Nikt nie przyjdzie już
Wstrzymany nagle bieg
Jak naprawdę mam się czuć
Czy to działa wstecz
Chcę przemyśleć co mi jest
Niewypowiedziane zdania znowu gubią swój kształt
Znam już nazwy chmur, a płaczę gdy inni śpią
Ten zbyt trudny film odgrywa się w myślach pod prąd
Czasami krzyczę do siebie po cichu by nikt nie spojrzał w bok
I wciąż się łudzę, że jednak ktoś zrobi to z nich
Odwróci dno
Wiem, ucieka czas
I wiem, za dużo zmian
Nie chcę nic nowego już
Nadmiar truje krew
Przerasta mnie jak cień
Pozwól raz tą głupszą być
Udam, że nie dzieje się nic
Znam już nazwy chmur, a płaczę gdy inni śpią
Ten zbyt trudny film odgrywa się w myślach pod prąd
Czasami krzyczę do siebie po cichu by nikt nie spojrzał w bok
I wciąż się łudzę, że jednak ktoś zrobi to z nich
Odwróci dno