Не деген көркем едің

Мұң шалса қабағыңды
Мен түгіл дала мұңды
Сен әлі тәп-тәттісің
Арманым бала күнгі
Білсең де сезбеуші едің
Жанымның өртенгенін
Қоятын жіпсіз байлап
Не деген көркем едің
Елікті еркем менің
Не деген көркем едің
Сыр толы жанарыңды
Сағынып хабарыңды
Жүрегім күтүде әлі
Жырыма жауабыңды
Өзіңе қош арай күн
Бір ғажап ертегі еді