Pervane

Ay damlar yüzüne
Ben izlerim seni bir gölge gibi
Bırakmam peşini
Rüzgarda savrulan taç yapraklar gibi
Buldum eşimi bırakmam
Öncesi sonrası bitti bu son durak
Bir karar değil ki bu
Kalbimin emrine uymak
Ben elini diye ateşi tuttum ay
Artık ne acıtır beni ne korkutur yakar
Son pervane nasıl ölümüne uçar
Aşkın vurduğu yerde gül üstüne gül açar
İster benle yürü ister yolda bırak
Anı bütüne mümkün yaymak
Benden gitsen bile
Ben gitmem senden
Öptüm bir kere sürer yanmak
Öncesi sonrası bitti bu son durak
Bir karar değil ki bu
Kalbimin emrine uymak
Ben elini diye ateşi tuttum ay
Artık ne acıtır beni ne korkutur yakar
Son pervane nasıl ölümüne uçar
Aşkın vurduğu yerde gül üstüne gül açar
Ben elini diye ateşi tuttum ay
Artık ne acıtır beni ne korkutur yakar
Son pervane nasıl ölümüne uçar
Aşkın vurduğu yerde gül üstüne gül açar