Samatya'da İlk Rakı

Ezberledim dişini dudağını, elini ayağını
Taşıdım günahını ayıbını, duramadım yangınında
Uzağa düştüm, kendine sor niyesini nasılını
Tuzağa düştüm, mesulü sensin katlinin baharımın
Yollarından, kollarından bir haber
Düştü payıma ağırından bir keder
Samatya’da ilk rakımızda gördüm
O gözünün o gitmeyen yaş hüznünü
Kurşunun ağır çıkaramam ki
Tek başıma elim gitmez ki
Gözünü seveyim sessiz durma
Kırıyorsun kolumu kanadımı, uçarım inadına
Dönmem geri, bilirim ayarımı, duramadın hatıramda
Uzağa düştüm, bir de bana sor niyesini nasılını
Tuzağa düştüm, aştığım uçurum rengidir baharımın