Medo

Quem dorme à noite comigo
É meu segredo,
Mas se insistirem, lhes digo,
O medo mora comigo,
Mas só o medo, mas só o medo.
E cedo porque me embala
Num vai-vem de solidão,
É com silêncio que fala,
Com voz de móvel que estala
E nos perturba a razão.
Gritar: quem pode salvar-me
Do que está dentro de mim
Gostava até de matar-me,
Mas eu sei que ele há-de esperar-me
Ao pé da ponte do fim.
Kto ze mną śpi nocą
Jest moim sekretem
Jeśli nalegacie, powiem wam
To strach mieszka ze mną
Nic tylko strach, nic tylko strach
Z początku ponieważ kołysze
W tył, w przód mnie w samotności
Przez ciszę mówi do mnie
Głosem komórki który się pojawia
I mąci nasz umysł
Krzyk: kto może mnie uratować
Od tego, co jest we mnie
Chciałabym nawet się zabić
Ale wiem, że powinien czekać
U podnóża mostu