Wit Licht

Ik ben een mens van vlees en bloed
Een druppel in de oceaan
Onherkenbaar in de golven
Een korrel zand in de woestijn
Zo slokt de menigte mij op
Raak ik telkens weer bedolven
Maar gedragen door het witte licht
Stijg ik uit boven mezelf
Ken ik even geen gewicht
Meer dan een schaduw in het witte licht
Met open ogen in de zon ontdek ik mijn gezicht
Ik word geboren in de bergen
Draag het water naar de zee
Maar waarom ben ik vergeten
Ik zet mijn stappen in het zand
Maar word geruisloos weggespoeld
En vul mijn plek weer in de leegte
Maar gedragen door het witte licht
Kom ik los van wie mij maakte
Knijpt de tijd z’n ogen dicht
Meer dan een schaduw in het witte licht
Open ogen in de zon ontdek ik mijn gezicht
'k Voel dat deze kaars niet voor altijd zal blijven branden
Dus ik verdrink me in de schijn die dit licht voor even werpt
Nog heel even en de waarheid slaat de leugen weer keihard uit m’n handen
M’n ogen branden als de hel, maar ik ben liever blind dan dat ik hier nu sterf
Dio disse, «Sia luce» e luce fu
Gedragen door het witte licht
Kom ik los van wie mij maakte
Knijpt de tijd z’n ogen dicht
Meer dan een schaduw in het witte licht
Open ogen in de zon
Gedragen door het witte licht
Stijg ik uit boven mezelf
Ken ik even geen gewicht
Meer dan een schaduw in het witte licht
Met open ogen in de zon verlies ik mijn gezicht
Ben een mens van vlees en bloed
Een druppel in de oceaan
'k Ga ten onder in de golven