Kandırma Kendini

Yanlızlığın doldururken içimi
İzliyorum yavaşça gidişini
Görüyorum rüyanın bitişini
Karanlığın içine usulca sinişini
Günler haftalar aylar geçiyor
Acı veren gerçek her gün sensiz doğuyor
Bir el var sanki beni yavaşça boğuyor
Acı veren gerçek her gün sensiz doğuyor
Sen aslında sen sen değilsin
Sendeki ben de ben değilim
Bir sen var bende senden farklı
Bir ben var sende benden ayrı
Kabul et artık o da tıpkı senin gibi (kandırma kendini)
Sürdürüyor insan denen neslini
Kırıyor vuruyor yıkıyor döküyor söküyor alıyor kaçıyor gidiyor
Arar sorar belki bulursun
Bulunca elbet durulursun
En sonunda gururuna kapılıp gider
Kaybolursun
Belki de hislerim oldu bir saplantı
Yavaşça öldüren bir bulantı
Acılarla dolu pis bir kalıntı
Bitmez oldu lanet olası bu takıntı
Günler haftalar aylar geçiyor
Acı veren gerçek her gün sensiz doğuyor
Bir el var sanki beni yavaşça boğuyor
Acı veren gerçek her gün sensiz doğuyor
Sen aslında sen sen değilsin
Sendeki ben de ben değilim
Bir sen var bende senden farklı
Bir ben var sende benden ayrı
Kabul et artık o da tıpkı senin gibi (kandırma kendini)
Sürdürüyor insan denen neslini
Kırıyor vuruyor yıkıyor döküyor söküyor alıyor kaçıyor gidiyor
Arar sorar belki bulursun
Bulunca elbet durulursun
En sonunda gururuna kapılıp gider
Kaybolursun
Kandırma kendini
Kandırma kendini
Arar sorar belki bulursun
Bulunca elbet durulursun
En sonunda gururuna kapılıp gider
Kaybolursun
Kandırma kendini
Kabul et artık o da tıpkı senin gibi
Sürdürüyor insan denen neslini
Kandırma kendini
Sen aslında sen sen değilsin
Sendeki ben de ben değilim
Bir sen var bende senden farklı
Bir ben var sende benden ayrı
Kabul et artık o da tıpkı senin gibi
Sürdürüyor insan denen neslini
Kırıyor vuruyor yıkıyor döküyor söküyor alıyor kaçıyor gidiyor